Τα Κάστρα των Ονείρων...

Τα Κάστρα των Ονείρων, Ίρις Κάλβα

..."Και οι μήνες περνούσαν, με την ψυχή τους να τυλίγεται όλο και περισσότερο στην απελπισία της στέρησης. Ο Νικολάϊ παρηγορούσε τον εαυτό του με τη σκέψη ότι τουλάχιστον εκείνη ήταν ακόμα εκεί. Μπορούσε να νιώθει έστω την παρουσία της. 

Η Αλίσια γέμιζε το χρόνο της χαϊδεύοντας το μπλε κόσμημα στο λαιμό της και γράφοντας επιστολές, ατελείωτα γράμματα λατρείας σ' εκείνον, και ονειρευόταν τρόπο να του τα δώσει. Του έγραφε τα πάντα. Για εκείνη, για τη ζωή της, για την αγάπη της και για το πώς άντεχε την απομόνωση μόνο με τη σκέψη του. Του έγραφε για όλα. Μ΄αυτόν τον τρόπο ένιωθε πως ήταν δίπλα της και του μιλούσε. Ωστόσο δεν κατάφερε να του τα δώσει. Και μόνον όταν έφυγαν και η καμαριέρα τα βρήκε κάτω απ΄το στρώμα τα δάκρυσε με δάκρυα στα μάτια ο δούκας. Και τα κράτησε σαν φυλαχτό μέσα σ' ένα κουτί από κέδρο διακοσμημένο με ρουμπίνια και διαμάντια, τα πετράδια του πάθους και της ακλόνητης αφοσίωσης, κρυμμένα στο μυστικό θησαυροφυλάκιο, που την ύπαρξή του τη γνώριζε μόνο εκείνος. 

Ώσπου ήρθε η μεγάλη μέρα. Η Αλίσια, μετά από έναν πολύ δύσκολο τοκετό, ίσως και λόγω της πολύμηνης υποχρεωτικής ακινησίας της στο κρεβάτι, έφερε στον κόσμο την κόρη του Νικολάϊ. Ο μεγάλος δούκας πηγαινοερχόταν σαν τρελός έξω απ΄το δωμάτιο. Με το ζόρι κρατήθηκε να μην αρπάξει στα χέρια του το μωρό όταν το έφερε η μαία στον λόρδο.

"Να σας ζήσει, λόρδε μου. Είναι ένα πανέμορφο κοριτσάκι. 

Ο λόρδος χαμογέλασε και..."

Απόσπασμα από το βιβλίο "Τα Κάστρα των Ονείρων", σελ. 111-12

Συγγραφέας: Ίρις Κάλβα

Εκδόσεις BELL

βιβλίο, cosmeticsdelux, BELL